Karanlık ışığın yokluğudur. Yeri gelir bir mekan olur. Bazen çağlar kararır. En nihayetinde insan karanlıktır, karartır. Sıradan bir gün. Gün, içinde karanlığı taşır. Her felaket sıradan sanılan bir günde başlar. Annesiyle birlikte neşeyle yürüyen bir kız çocuğu… Kalabalığın içinde aniden uzanan bir el tarafından kaçırılır. Bir yanda umutsuzca çocuğunu arayan bir anne, diğer yanda bebeğini bekleyen hamile bir kadın. Bu iki hayatın kesişim noktasında geleceğin karanlık yüzü belirir. Karanlığa mı doğmaktadır çocuklar? Yoksa karanlık, sessizce onları mı beklemektedir?
