
Belgesel, bir vadi köyünde yaşayan ve aynı kaderi paylaşan üç kuşak kadının (Anne, kızı ve torunu) hayatlarından bir günü ele alır. Sabahın ilk ışıklarıyla çalışmaya başlanan bu köyde çocuklarına köyün sınırları dışında bir hayat armağan etmek için daha çok çalışırlar. Köy gün geçtikçe sessizleşir, çocuk sesinden yoksun bir hale gelir. Ama bu çocuklar tütün yaprakları gibi sararan, toz toz kuruyup dökülen günlerden, avuçlarda ufalanan zamanla rüzgara karışan birer ömür olmaktan kurtulurlar. Belgesel didaktik değil, şiirle bütünleşen görsel bir anlatımı amaçlar.